آزمایش Serum IgM :
◀︎این آزمایش در بخش ایمونولوژی و سرولوژی آزمایشگاه فجر انجام میپذیرد.

آمادگی بیمار

نیاز به ناشتایی ندارد.

نوع نمونه و نحوه جمع آوری آن:

نوع نمونه: سرم و پلاسمای با هپارین یا EDTA

مقدار نمونه : حداقل 300 لاندا

موارد رد نمونه

نمونه ای که به طور مکرر ذوب و فریز گردد.

سرم های با همولیز و لیپمی شدید.

روش های آزمایش

با استفاده از دستگاه اتوآنالایزر، فتومتریک

تداخلات دارویی

در صورتی که نمونه حاوی کرایوگلوبولین ها یا اگلوتینین های سرد باشد و در دمای نامناسب  نگهداری شده باشد نتایج کاذب پایین ممکن است بدست اید و داروهای سرکوب کننده ایمنی مثل استروئیدها و سبب کاهش IgM  می شوند و درمان طولانی مدت با فنی توئین یا پنی سیلامین  هم ممکن است سبب فقدان IgM شود.

اطلاعات تکمیلی

IgM به طور معمول به صورت مولکول های بزرگ و سنگین پنتامتر در گردش خون می باشد. وتماماً در عروق باقی می ماند و از جفت عبور نمی کند .

در جواب چالش (Challenge  ) آنتی ژن، این ایمنوگلوبولین ها سریع تر ساخته می شوند.

کاهش سطح IgM ممکن است در عفونت های مختلف یا اختلالات اتوایمیون که در آن تحریک پلی کلونال صورت می گیرد، افزایش  مونوکلونال IgM در نئوپلاسم های پرولیفراتیو سلول های B، ماکروگلوبونیمی والدن اشتروم دیده می شود.

به خاطر اندازه بزرگ آنها مولکولهای،IgM  تجمع پیدا میکنند و بر ویسکوزیته پلاسما تاثیر می گذارد و باعث نشانه های کلینیکی بیشتری نسبت به سایر ایزوتایپ های ایمنوگلوبولین می شود.

آنتی بادی هایی IgM که از نظر کلینیکی مهم هستند فاکتور روماتوئید و گروه های خونی ABO عمل می کنند.

منابع

کتاب تشخیص طبی دکتر وحید فلاح ازاد