آزمایش Anti-Thrombin III=AT-III :
◀︎این آزمایش در بخش هماتولوژی آزمایشگاه فجر انجام میپذیرد.

آمادگی بیمار

نیاز به ناشتایی نمی باشد.

نوع نمونه و نحوه جمع آوری آن

پلاسما حاوی سیترات سدیم، 1 میلی لیتر

موارد رد نمونه

نمونه همولیز شده باشد.

روش های آزمایش

انزایماتیک

تداخلات دارویی

استروئیدهای آنابولیک، آندروژن ها، ضدبارداری خوراکی (حاوی پروژسترون) و سدیم وارفارین باعث افزایش کاذب می شوند.

فیبرینولیتیک ها، هپارین ، L – آسپارژیناز و ضدبارداری خوراکی (حاوی استروژن) سبب کاهش کاذب می گردند.

اطلاعات تکمیلی

تست آنتی ترومبین همراه با سایر تستهای مربوط به اختلالات انعقادی و برای بررسی علل تشکیل لخته خون (ترومبوز) بکار می رود.این تست ، فعالیت و مقدار آنتی ترومبین را تعیین کرده و به تشخیص کمبود آنتی ترومبین کمک می کند.

ابتدا در این تست تعیین فعالیت انجام می شود تا مشخص شود که مقدار کلی عملکرد آنتی ترومبین نرمال است یا خیر.اگر فعالیت آنتی ترومبین پایین باشد ، تست آنتی ترومبین آنتی ژن انجام می شود تا مقدار آنتی ترومبین معین شود این دو تست می توانند برای تمایز بین کمبود آنتی ترومبین نوع 1 و 2 بکار روند.اگر نقص مشخص شود ، هر دو تست آنتی ترومبین بعدا تکرار می شوند تا این نقص محرز گردد.

گاهی تست آنتی ترومبین برای بررسی افرادی که به هپارین پاسخ نمی دهند انجام می شود .

هپارین یک داروی ضد انعقاد است که برای افرادی که لخته خون دارند و یا خطر تشکیل لخته خون در آنها زیاد است تجویز می شود ، اثرات هپارین از طریق آنتی ترومبین اعمال می شود.

هپارین باعث افزایش فعالیت آنتی ترومبین می شود و مانع تشکیل لخته خون می شود ولی افرادی که کمبود آنتی ترومبین دارند به درمان با هپارین مقاوم هستند.