آزمایش Aldolase :
◀︎این آزمایش در بخش بیوشیمی آزمایشگاه فجر انجام میپذیرد.

آمادگی بیمار: در ناشتایی کوتاه مدت غالبا نتایج دقیق تری حاصل می شود.

زمان نمونه گیری: ترجیحا صبح انجام شود.

نوع نمونه و نحوه جمع آوری آن

از نمونه سرم و یا پلاسما می توان استفاده نمود. البته بدلیل اینکه امکان آزاد شدن این آنزیم از پلاکت ها در طی فرایند لخته شدن وجوددارد٬ بهتر است از پلاسما استفاده شود.

همچنین بدلیل وجود این آنزیم در RBC٬ نمونه های لیزشده نباید مورد آزمایش قرار گیرند.

در صورت استفاده از سرم باید هرچه سریعتر جداشده و فریز گردد وتا زمان انجام تست در 20 – درجه سانتی گراد نگهداری گردد. اضافه نمودن اسیدبوریک باعث ثبات آلدولاز می گردد.

نمونه در C◦ 4 به مدت 7 روز و در C◦20-  به مدت 15 روز پایدار است.

موارد رد نمونه

همولیز بودن سرم

لیپمیک و ایکتریک بودن شدید سرم موجب رد نمونه می شود.

تداخلات دارویی

تزریق عضلانی اخیر ممکن است سطح انزیم را بالا ببرد.

عوامل هپاتوتوکسیک موجب افزایش و فنوتیازین ها موجب کاهش سطوح آلدولاز سرم می شوند.

ورزش ها و فعایت های سنگین موجب افزایش موقتی الدئلاز می شود.

اطلاعات تکمیلی

نمونه باید در یک لوله درب قرمز و یا لوله درب سبز (هپارین) جمع اوری شود.

آلدولاز آنزیمی است که در بعضی از انواع بیمارهای عضله بالا می رود. آلدولاز می تواند در بسیاری ا ز بافت ها شامل عضله اسکلتی، کبد، گلبول قرمز و مغز یافت شود.

مقادیر آلدولاز در پلی میوزیت ، درماتومیوزیت، میوزیت جسم انکیلوزیونی، سندرم ائوزینوفیلیا – میالژیا، دستروفی عضلانی پیشرونده دوشن، دیستروفی عضلانی پیشرونده فاسیواسکاپولو هومرال و دیستروفی  girdle –  Limb  و آسیب عضله به دنبال عفونت (مانند تریشینوز و توکسوپلاسموز)، مسمومیت دارویی (مانند کوکائین) افزایش می یابد.

 در هپاتیت (هپاتیت C ,B) سطوح افزایش می یابد، اما در سیروز و انسداد صفراوی اینگونه نیست. آلدولاز همچنین ممکن است در پانکراتیت، انفارکتوس میوکارد، دلیریوم ترمنس، گانگرن، لوسمی میلوژنوز، کارسینوم سلول کلیوی، فاشئیت ائوزینوفیلیک، سرخک، هایپرترمی  بدخیم، ترومای عضله و فعالیت سخت افزایش پیدا کند.

محدوده مرجع:

* 2-0 سال : کمتر از units/L 16/3

* 16-3 سال : کمتر از units/L 8/3

*17 سال و بالاتر : units/L 7/4

مقادیر در نوزادان تقریبا 4 برابر بزرگسالان است.

منابع

بیوشیمی- پزشکی